ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΝ ΟΙ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥΣ

Στην ειδική Συνεδρίαση της Βουλής των Ελλήνων
προς τιμήν των Ελλήνων Ολυμπιονικών μίλησε
εχθές ο Πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ. κ. Γ.
Καρατζαφέρης. Αφού απέδωσε τα εύσημα στους
έλληνες αθλητές που με τις προσπάθειές τους και
τις επιτυχίες τους γέμισαν για μια ακόμη φορά χαρά
το Πανελλήνιο αναφέρθηκε σε ένα ξεχασμένο από
πολλούς αλλά ιστορικά ορθό αίτημα. Την μόνιμη
διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων στην πατρίδα
τους την Ελλάδα. Συγκεκριμένα σε μια αποστροφή
του λόγου του ο Γ. Καρατζαφέρης ανέφερε:
«Κάποτε οι Ολυμπιακοί αγώνες διεξάγονταν
μόνιμα σε αυτή τη χώρα. Ξεκίνησαν από αυτή τη
χώρα και για χίλια χρόνια γίνονταν σε αυτή τη
χώρα. Καιρός λοιπόν είναι να επανέλθουμε στο
αίτημα που είχε πρωτοεισαχθεί πριν μερικά χρόνια
από τον γενάρχη της Νέας Δημοκρατίας τον πρώην
Πρωθυπουργό και Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον
Κωνσταντίνο Καραμανλή. Τη μόνιμη διεξαγωγή
των Ολυμπιακών Αγώνων στη χώρα τους. Να
ξεκινήσουμε μια προσπάθεια. Μπορεί να μας πάρει
χρόνια, δεκαετίες. Αλλά στο τέλος μπορούμε και
πρέπει να το πετύχουμε. Μην ξεχνάτε ότι ένας
άλλος γειτονικός λαός επί 2000 χρόνια έλεγε και
του χρόνου στην Ιερουσαλήμ και εκεί που δεν το
πίστευε κανείς, το πέτυχε. Ας πούμε λοιπόν και
μεις την επόμενη τετραετία στην Ολυμπία και να
προσπαθήσουμε για να το πετύχουμε. Να έχουμε
ένα στόχο. Είναι άδικο να είναι περιφερόμενος
θίασος οι Ολυμπιακοί αγώνες όταν γεννήθηκαν
εδώ σε αυτό τον τόπο. Και γεννήθηκαν σε μια
εποχή που οι υπόλοιποι ίσως δεν είχαν καν ιδέα τι
σημαίνει αθλητισμός. Μιλάμε για τον 8ο αιώνα προ
Χριστού.. Θα είναι μια τεράστια ανέλιξη για τον
τόπο μας και τα ιδεώδη του αθλητισμού». Δεν είναι
η πρώτη φορά που ο Πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ.
επαναφέρει στο προσκήνιο αυτή την δίκαια
πρόταση για το ελληνικό Ολυμπιακό ιδεώδες.
Όπως δίκαια διεκδικούμε την επιστροφή των
γλυπτών του Παρθενώνα έτσι δικαίως μπορούμε
και πρέπει να ζητήσουμε την επιστροφή των
Ολυμπιακών Αγώνων στην πατρίδα τους.

Eρώτηση σχετικά με τον εξευτελισμό του Εθνικού μας Συμβόλου

O Βουλευτής Β΄ Αθηνών κος Σπυρίδων - Αδωνις Γεωργιάδης και ο Βουλευτής Α΄Αθηνών κος Αθανάσιος Πλεύρης, κατέθεσαν ερώτηση προς τον Υπουργό Εσωτερικών κ. Παυλόπουλο, σχετικά με τον εξευτελισμό του Εθνικού μας Συμβόλου από λαθρομετανάστες στην Πάτρα. Συγκεκριμένα την 28η Οκτωβρίου, ομάδα Αφγανών μεταναστών άρπαξαν μία Ελληνική σημαία από τον εορταστικό στολισμό της πόλης και άρχισαν να την φτύνουν και να την διακωμωδούν. Διερχόμενοι Ελληνες κατάφεραν να τους απομακρύνουν και να πάρουν από τα χέρια τους την σημαία. Παρόμοια περιστατικά συμβαίνουν καθημερινά στην πόλη και έχουν ξεσηκώσει τις διαμαρτυρίες των κατοίκων. Χαρακτηριστικό είναι ότι προ ημερών ένα μεγάλο κρουαζιερόπλοιο δεν προσάραξε στην μαρίνα των Πατρών, διότι οι τουρίστες φοβήθηκαν από το πλήθος των μεταναστών που βρισκόντουσαν στην ακτή. Συνεπώς ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός:

1. Για ποιόν λόγο εισρέουν κατά εκατοντάδες οι λαθρομετανάστες στην Αχαΐα και γιατί το Υπουργείο δεν έχει μεριμνήσει για να αποφευχθεί μία μορφή εποικισμού; 2.Εφ’ όσον οι λαθρομετανάστες αυτοί δεν έχουν τα απαραίτητα δικαιολογητικά νομιμότητας, γιατί δεν εφαρμόζεται η νομοθεσία; 3. Ποια είναι τα στοιχεία της εγκληματικότητας στην περιοχή κατά την τελευταία πενταετία, και πόσοι δράστες Ασιατικής καταγωγής έχουν συλληφθεί ή απελαθεί; και 4. Τι μέτρα θα ληφθούν ώστε να διευθετηθεί το θέμα και να νοιώθουν ασφαλείς οι κάτοικοι της Πάτρας;

ΟΡΓΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΖΑΚΥΝΘΟΥ

Συγκλονίστηκε η κοινωνία της Ζακύνθου, από την χθεσινή μαρτυρία καρκινοπαθούς σε τοπικό ραδιόφωνο, που ακροβατεί μεταξύ ζωής και θανάτου, επειδή το Νοσοκομείο δεν έχει να της δώσει το φάρμακο της χημειοθεραπείας. Το παραπάνω γεγονός έχει πάρει πλέον πανελλαδικές διαστάσεις και φιλοξενείται σε πολλές ιστοσελίδες στο διαδίκτυο.

Εκατοντάδες καρκινοπαθείς του νησιού, έχουν αναγκαστεί να εγκατασταθούν στην Αθήνα, έχοντας υποστεί τεράστια οικονομική ζημιά, επειδή το Νοσοκομείο της Ζακύνθου δεν μπορεί τους εξυπηρετήσει.

Δεν περιμένουμε να παραιτηθεί από τη θέση του κανένας υπεύθυνος για αυτό το συμβάν. Οι χρυσοί κυβερνητικοί καλαμοκαβαλάρηδες έχουν ξεχάσει την έννοια της ευθιξίας.

Το δάκρυ της συμπολίτισσάς μας, θα ενωθεί με τα υπόλοιπα των καρκινοπαθών και νεφροπαθών του νησιού μας και θα μετατραπεί σε ποτάμι οργής, στο Πανζακυνθιακό συλλαλητήριο που οργανώνουν φορείς του νησιού μας, στις αρχές του επόμενου μήνα, για την κατάσταση του Νοσοκομείου Ζακύνθου.


ο Πρόεδρος ο Γραμματέας

Α.Μαρίνος Α.Κοκκάκης

ΝΑ ΑΝΑΚΛΗΘΕΙ Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΓΙΑ ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΤΕΛΩΝ ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΑΣ

Η απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Συνδέσμου Καθαριότητας, για αύξηση των τελών καθαριότητας για το έτος 2009, σε περίοδο έντονης οικονομικής κρίσης, είναι απαράδεκτη και καταχρηστική.

Δεν είναι λογικό να υπερδιπλασιάζεται ο προϋπολογισμός μέσα σε 7 χρόνια, όταν έχει μειωθεί στο μισό το προσωπικό που ασχολείται με την διαχείριση των απορριμμάτων, όταν ο Δήμος Λαγανά έχει δική του υπηρεσία αποκομιδής και όταν επιπλέον δεν υπάρχει το 19% ΦΠΑ, με το οποίο επιβαρύνονταν η Επιχείρηση στα χρόνια της Λειτουργίας της.

Καλούμε την Διοίκηση του Συνδέσμου να ανακαλέσει την παραπάνω απόφαση, η οποία έχει προκαλέσει τη δυσφορία του Ζακυνθινού λαού.

Η Νομαρχιακή Επιτροπή του ΛΑ.Ο.Σ. Ζακύνθου, πέρα από τις ενέργειες που θα κάνουν οι Δημοτικοί Σύμβουλοι του συνδυασμού του κ. Μπετίνη, με την προσφυγή στην Επιτροπή του άρθρου 152, θα προσφύγει τις επόμενες ημέρες και στα διοικητικά δικαστήρια κατά της εν λόγω απόφασης.

Τέλος ζητούμε να γίνει διαχειριστικός έλεγχος για να διαπιστωθεί, εάν η διοίκηση του Συνδέσμου Καθαριότητας προχώρησε σε κάλυψη απαιτήσεων προμηθευτών της Επιχείρησης Καθαριότητας, η οποία ως γνωστόν βρίσκεται σε διαδικασία λύσης και εκκαθάρισης, ενώ υπάρχουν ακόμα χρέη σε εργαζόμενους.

Η νεολαία που βράζει

Η νεολαία που βράζει
του Γιάννη Παναγιωτακόπουλου
Προέδρου της ΝΕ.Ο.Σ.

Κάποτε το πολιτικό κατεστημένο και τα κόμματα επένδυαν στον αποπροσανατολισμό της νεολαίας με τα γνωστά παλαιοκομματικά μέσα του εκμαυλισμού, της εξασφάλισης μίας θεσούλας, των θεωρητικών ονείρων για επίγειους σοσιαλιστικούς παραδείσους ή για φιλελεύθερα τέλη -ανώδυνα, ανεπαίσχυντα, ειρηνικά- της ιστορίας ημών. Η αδυναμία παροχής νέων οραμάτων, πραγματικών ή κατασκευασμένων, δεν κατέδειξε μόνο την παντελή αναισθητοποίηση των κοινωνικών αισθητήρων του συστήματος, το οποίο αδυνατεί να κατανοήσει πως τα παραμύθια του δεν συγκινούν πλέον τις μάζες της νεολαίας. Δείχνει πια πως η φαντασία της γενιάς του συνθήματος «η φαντασία στην εξουσία», έχει στερέψει, αποστραγγίζοντας σιγά–σιγά και τα ελάχιστα αποθέματα νομιμοποίησης της εξουσίας της.

Η γενιά των 700 Ευρω
Κι αν οι εξουσιαστές μας δεν έχουν να πουλήσουν όνειρα,τι θα μπορούσαν να δώσουν στην νέα γενιά, για να αγοράσουν την ανοχή της; Δυστυχώς πια για το σύστημα, τα περιθώρια εκμαυλισμού έχουν ελαττωθεί ασφυκτικά.

Κάποτε αγόραζαν τις συνειδήσεις με χιλιάδες θέσεις στο δημόσιο. Σήμερα προσπαθούν να κουτσομοιράσουν προγράμματα stage. Κρατικό δουλεμπόριο για νέους που θα εργάζονται με 500 ευρώ, δίχως ασφάλιση και ωράριο.

Κάποτε μοίραζαν τα πακέτα της Ε.Ε. χωρίς καμία προϋπόθεση και προγραμματισμό σε όλους. Σήμερα τα πακέτα τελειώνουν και τα «προγράμματα νεανικής επιχειρηματικότητας», χρειάζονται δεκάδες δικαιολογητικά και προϋποθέσεις, γιατί οι αριθμοί περιορίστηκαν.

Κάποτε μπορούσαν να προσφέρουν οικονομική εξασφάλιση σε δεκάδες χιλιάδες υπάκουους νέους. Σήμερα τους προσφέρουν ένα εργασιακό και κοινωνικό περιβάλλον, που αμείβει το οκτάωρο με 700 ευρώ και απαιτεί 1400 ευρώ για μία αξιοπρεπή διαβίωση.


Η γενιά που χάνει τις γειτονιές της
Σήμερα το σύστημα έχει να διαπραγματευτεί με την γενιά που χάνει τις γειτονιές της. Με νέους που έχουν να αντιμετωπίσουν στις πλατείες τις συμμορίες των λαθρομεταναστών, που στήνουν τα γκέτο τους. Με νέους επαγγελματίες που προσπαθούν να προστατέψουν τα μαγαζιά τους από το έγκλημα και το παραεμπόριο.

Με μαθητές που φοβούνται στο σχολείο τους τα μαχαίρια των αλλοδαπών, τους ξένους που στήνονται στην είσοδο για να πειράξουν και να πάρουν στο κατόπι τις ωραίες κοπέλες, τους ντίλερς της «ντρόγκας» που πια δεν είναι έξω από τα κάγκελα του προαυλίου.

Νέοι που είδαν σιγά–σιγά να χάνουν τους χώρους τους. Που είδαν να περιορίζονται τα σημεία της δικής τους κτητικότητας, της δικής τους αταξίας, ακόμα και της δικής τους αθώας αλητείας, από τους άκαμπτους νόμους όχι του κράτους, αλλά των παρανόμων μεταναστών.


Η γενιά που χάνει τα δάση της
Κάποτε κράταγε δεμένους σ’ αυτόν τον τόπο κάποιους ανθρώπους, η μοναδική Ελληνική φύση, ο αέρας που παράγει το πεύκο και το θυμάρι, τα αστείρευτα ποτάμια και οι καταγάλανες θάλασσες. Τώρα τι θα τους κρατήσει;

Η γκρίζα Πάρνηθα; Η μαυρισμένη Πεντέλη; Ο τσιμεντωμένος Υμηττός; Ή μήπως τα ανεπανάληπτα νερά του Ασωπού, οι πεντακάθαρες θάλασσες της Αν. Αττικής, ο μοναδικός αέρας των χιλιάδων παράνομων χωματερών και των λατομείων; Μία φύση σχεδόν νεκρή, και μία άπληστη εξουσία που κυνηγάει να εξαφανίσει και τις τελευταίες εστίες ζωτικότητας.


Η γενιά που μεταναστεύει
Κι αν το σύστημα στέρεψε από όνειρα και παροχές, που θα βρει την δύναμη να πουλήσει ελπίδα; Πώς θα συγκρατήσει τους 550.000 νέους που μετανάστευσαν μαζικά στο εξωτερικό την τελευταία 8ετία; Θα τους δώσει καλύτερους μισθούς από την Γαλλία; Θα τους εξασφαλίσει καλύτερες προοπτικές επαγγελματικής κατάρτισης και ανέλιξης από την Βρετανία; Θα τους παρέχει ανώτερη ποιότητα ζωής από την Ελβετία;

Μία χώρα που διώχνει έξω τα καλύτερα κεφάλια της για να εισάγει τα φτηνότερα χέρια, είναι μία χώρα που θέλει να μετατραπεί σε ένα απέραντο στρατόπεδο δούλων. Γιατί μία αδύναμη, αξιωμένη και πάσχουσα από οξεία οστεοπόρωση εξουσία, μόνο επάνω σε δούλους μπορεί να επιβιώσει.


Η γενιά που θα πάρει την Πατρίδα της πίσω
Τούτη η γενιά αποτελεί το τεράστιο περιθώριο στατιστικού λάθους, κάθε πολιτικού σχεδιασμού και κάθε δημοσκόπησης. Δεν έχει να χάσει τίποτα, διότι της τα πήραν σχεδόν όλα. Δεν έχει περιθώρια συνδιαλλαγής με ένα σύστημα που δεν παράγει. Δεν έχει άλλη διέξοδο ελπίδας από την οριστική ΡΗΞΗ και ΑΝΑΤΡΟΠΗ.

Αυτή η γενιά που δεν κέρδισε και δεν έχει να κερδίσει τίποτα από το πολιτικό κατεστημένο, είναι η γενιά του ΛΑ.Ο.Σ. Είναι η γενιά που περιμένει να της μιλήσουμε, να της δώσουμε το όνειρο, να στηρίξουμε τα βήματά της. Μία αστείρευτη εγκλωβισμένη δύναμη, που περιμένει να στρατευτεί στον μοναδικό σκοπό που μπορεί να προβάλει διαυγής μέσα από την θολούρα: Να πάρουμε εξ’ ολοκλήρου πίσω, αυτό που μας αφαίρεσαν κομμάτι – κομμάτι: την Πατρίδα μας!