του Χρήστου Χαρίτου
μέλους της Κεντρικής Επιτροπής του ΛΑ.Ο.Σ.
Και να που ο ΣΥΡΙΖΑ θυμήθηκε την «κοινή δράση» με το ΠΑΣΟΚ. Να που ο κ. Αλαβάνος προτείνει «προγραμματικό διάλογο» με το ΠΑΣΟΚ, ξεχνώντας την «κάθοδο στον Άδη», όπως είχε χαρακτηρίσει πριν λίγο καιρό την εκλογική σύμπραξη με το ΠΑΣΟΚ. Αυτή η μεταστροφή οφείλεται στις τελευταίες δημοσκοπήσεις, οι οποίες δείχνουν πρώτο κόμμα το ΠΑΣΟΚ, άρα υπάρχει πλέον πιθανότητα ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ να μπορούν να σχηματίσουν κυβέρνηση συνεργασίας. Να μην έχετε καμμία αμφιβολία ότι αν οι εκλεγμένοι βουλευτές αυτών των κομμάτων ξεπεράσουν στις επόμενες εκλογές τον μαγικό αριθμό των 150 θα το κάνουν, χωρίς δεύτερη σκέψη. Αν πιστεύει κάποιος ότι οι ακροαριστερές συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ μπορούν να ματαιώσουν αυτή την προοπτική είναι εκτός πολιτικής πραγματικότητος.
Δεν νομίζω να υπάρχει εφιαλτικότερο σενάριο για έναν Έλληνα πατριώτη από μία κυβέρνηση Παπανδρέου-Αλαβάνου-Τσίπρα. Και αυτό το σενάριο πλέον, χάρη στον κ. Καραμανλή και την Νέα Δημοκρατία, αρχίζει και έχει αυξημένες πιθανότητες. Και τώρα τι θα κάνουμε εμείς, θα παρακολουθούμε αυτό το έργο χωρίς να παρουσιάσουμε μία εναλλακτική πρόταση; Θα είμαστε άξιοι της μοίρας μας, αν συμβεί αυτό. Στο τελευταίο τεύχος του Patria αναλύω τις προϋποθέσεις για συγκυβέρνηση ΛΑ.Ο.Σ.-Ν.Δ. Εδώ όμως θέλω να προσθέσω ότι ο ΛΑ.Ο.Σ έχει την ευθύνη να αποτελέσει την δεξαμενή υποδοχής των δεξιών ψηφοφόρων, αλλά και των πολιτών που είναι δυσαρεστημένοι με την αδράνεια της κυβερνήσεως. Είναι δύο διακριτά target group, για να χρησιμοποιήσω όρους marketing, αλλά συνδεόμενα.
Πρώτον, ο ΛΑ.Ο.Σ. πρέπει να αναπτύξει μία συγκεκριμένη δεξιά ιδεολογική ταυτότητα και πολιτική ατζέντα για να συναντηθεί με τους δεξιούς ψηφοφόρους. Θεωρίες που λένε ότι «θα μας έρθουν ψηφοφόροι από παντού» αποπροσανατολίζουν πλήρως την στρατηγική μας. Οι όποιοι ψηφοφόροι της Αριστεράς έρχονται προς εμάς όχι γιατί είμαστε κεντρώοι, αλλά διότι συμφωνούν με θέσεις που είναι ξεκάθαρα δεξιές στα εθνικά θέματα, την μετανάστευση και την καταγγελία του πολιτικού συστήματος. Τα κόμματα της ριζοσπαστικής Δεξιάς σε όλη την Ευρώπη ψηφίζονται από πολλούς πρώην ψηφοφόρους της Αριστεράς όχι επειδή αποσιωπούν την δεξιά ιδεολογική τους ταυτότητα, αλλά γιατί οι δεξιές θέσεις τους απαντούν στα κοινωνικά προβλήματα του λαού. Στο, υπό έκδοση, βιβλίο μου έχω μία ενότητα που επεξηγώ την «δεξιά κοινωνική πλειοψηφία».
Δεύτερον, πρέπει να παρουσιάσουμε μία κοινωνική πρόταση για τους εργαζομένους, τους μικρο-επιχειρηματίες και τους εμπόρους, τον κόσμο της «κοινωνικής Δεξιάς». Να συναντηθούμε με τον κόσμο της ελευθέρας οικονομίας, που πλήττεται συνεχώς από την κυβέρνηση και το κράτος. Αν υιοθετήσουμε μία αριστερή φρασεολογία και πολιτική, υπερασπιζόμενοι το διεφθαρμένο αριστερό κράτος της μεταπολιτεύσεως, νομίζοντας ότι έτσι έχουμε «κοινωνικές θέσεις», τότε είμαστε βαθειά νυχτωμένοι. Κοινωνικές είναι οι θέσεις που υπερασπίζουν τον κόσμο της εργασίας και του επιχειρείν του ιδιωτικού τομέα, όχι τον άθλιο δημόσιο τομέα που έκτισαν ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. για να ποδηγετούν την συνείδηση και την ψήφο του Ελληνικού λαού.
Αυτή η διττή στρατηγική θα οδηγήσει τον ΛΑ.Ο.Σ. σε διψήφια ποσοστά, ικανά να συγκροτήσουν ένα κυβερνητικό δεξιό-πατριωτικό πόλο, στον αντίποδα του ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ. Αν δεν γίνει αυτό, θα δούμε την νεοταξική Αριστερά να αποσυνθέτει ότι έχει απομείνει από το Ελληνικό έθνος. Και τότε δεν θα φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ και οι «εκσυγχρονιστές» του ΠΑΣΟΚ, αλλά η ιδεολογική δειλία και η πολιτική τύφλωση που χαρακτηρίζει την Ελληνική Δεξιά τα τελευταία 34 χρόνια. Ας αναλάβει ο καθένας τις ευθύνες του, για να μην κάνουμε τους μετά Χριστό προφήτες.
--------------------------------------------------------------------------------
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο φύλλο της 4ης Οκτωβρίου 2008 της εφημερίδας Ελεύθερος Κόσμος.
8 Οκτ 2008
7 Οκτ 2008
Τι ενέργειες έχουν γίνει για τη διαχείριση υδάτινων πόρων;
Έχουν περάσει ήδη 4 μήνες από τις μαραθώνιες συνεδριάσεις που έγιναν την αίθουσα του Νομαρχιακού Συμβουλίου για το ζήτημα της διαχείρισης των υδάτινων πόρων, με τη συμμετοχή όλων των φορέων του Νομού μας.
Η Νομαρχιακή Επιτροπή του ΛΑ.Ο.Σ. Ζακύνθου, με αίσθημα ευθύνης απέναντι στη Ζακυνθινή κοινωνία, θέτει τα παρακάτω ερωτήματα και αναμένουμε απάντηση από τους αρμόδιους.
Τι ενέργειες έχουν γίνει για τη σύσταση του Περιφερειακού Συμβουλίου Υδάτων, όπως αυτό προβλέπεται από τον Νόμο 3199/2003 και που ομόφωνα το Νομαρχιακό Συμβούλιο αποδέχτηκε την αντίστοιχη πρόταση του ΤΕΕ;
Ποιες προτάσεις έχουν υποβληθεί στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης από τους Δήμους, για τη δημιουργία έργων για τον εμπλουτισμό των υδάτινων πόρων, όπως φράγματα, λιμνοδεξαμενές κλπ, στα πλαίσια του προγράμματος για το ΕΣΠΑ που είχε προκηρυχθεί στις αρχές του καλοκαιριού;
Πόσες «παράνομες» συνδέσεις έχουν αποκαλυφθεί από τα συνεργεία των ΔΕΥΑ των Δήμων του Νομού μας, τι κυρώσεις επεβλήθησαν στους παρανομούντες και πόσες υποθέσεις έχουν πάει στην Εισαγγελία Ζακύνθου;
Τι άλλες ενέργειες έχουν γίνει για να περιοριστούν οι απώλειες του νερού, που σε ορισμένα δημοτικά διαμερίσματα φτάνουν και το 80%, ενώ συνολικά στο Νομό υπερβαίνουν το 50%;
Θα υλοποιηθεί η ομόφωνη απόφαση του Νομαρχιακού Συμβουλίου, για τη δημιουργία Ενιαίου Φορέα Διαχείρισης Υδάτινων Πόρων;
Πως θα αντιμετωπιστούν τον Απρίλιο οι υδρομεταφορείς του Νομού μας;
Ο Πρόεδρος Ο Γραμματέας
Α. Μαρίνος Α. Κοκκάκης
Η Νομαρχιακή Επιτροπή του ΛΑ.Ο.Σ. Ζακύνθου, με αίσθημα ευθύνης απέναντι στη Ζακυνθινή κοινωνία, θέτει τα παρακάτω ερωτήματα και αναμένουμε απάντηση από τους αρμόδιους.
Τι ενέργειες έχουν γίνει για τη σύσταση του Περιφερειακού Συμβουλίου Υδάτων, όπως αυτό προβλέπεται από τον Νόμο 3199/2003 και που ομόφωνα το Νομαρχιακό Συμβούλιο αποδέχτηκε την αντίστοιχη πρόταση του ΤΕΕ;
Ποιες προτάσεις έχουν υποβληθεί στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης από τους Δήμους, για τη δημιουργία έργων για τον εμπλουτισμό των υδάτινων πόρων, όπως φράγματα, λιμνοδεξαμενές κλπ, στα πλαίσια του προγράμματος για το ΕΣΠΑ που είχε προκηρυχθεί στις αρχές του καλοκαιριού;
Πόσες «παράνομες» συνδέσεις έχουν αποκαλυφθεί από τα συνεργεία των ΔΕΥΑ των Δήμων του Νομού μας, τι κυρώσεις επεβλήθησαν στους παρανομούντες και πόσες υποθέσεις έχουν πάει στην Εισαγγελία Ζακύνθου;
Τι άλλες ενέργειες έχουν γίνει για να περιοριστούν οι απώλειες του νερού, που σε ορισμένα δημοτικά διαμερίσματα φτάνουν και το 80%, ενώ συνολικά στο Νομό υπερβαίνουν το 50%;
Θα υλοποιηθεί η ομόφωνη απόφαση του Νομαρχιακού Συμβουλίου, για τη δημιουργία Ενιαίου Φορέα Διαχείρισης Υδάτινων Πόρων;
Πως θα αντιμετωπιστούν τον Απρίλιο οι υδρομεταφορείς του Νομού μας;
Ο Πρόεδρος Ο Γραμματέας
Α. Μαρίνος Α. Κοκκάκης
4 Οκτ 2008
Συγκυβέρνηση ΛΑ.Ο.Σ. - Ν.Δ.: «επανάσταση» ή συμβιβασμός;
Συγκυβέρνηση ΛΑ.Ο.Σ. - Ν.Δ.: «επανάσταση» ή συμβιβασμός;
του Χρήστου Χαρίτου μέλους της Κεντρικής Επιτροπής του ΛΑ.Ο.Σ.
Ένα χρόνο μετά τις εκλογές και την είσοδο του ΛΑ.Ο.Σ. στην Βουλή και στο πολιτικό σκηνικό της πατρίδος μας διαφαίνεται η αδυναμία συγκροτήσεως αυτοδυνάμου κυβερνήσεως στις επόμενες εκλογές, συνέπεια του εκλογικού νόμου αλλά, κυρίως, της πτώσεως των εκλογικών ποσοστών του δικομματισμού. Ήδη στην Αριστερά εξυφαίνεται μετ’ επιτάσεως το σενάριο εκλογικής συνεργασίας ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ.
Δεν είναι τυχαίο ότι σε δημοσκοπήσεις εμφανίζεται πλέον και η εκλογική δυναμική αυτής της συνεργασίας. Μην ξεχνάμε ότι με τον νόμο Σκανδαλίδη που θα διεξαχθούν οι επόμενες εκλογές οι εκλογικοί συνασπισμοί πριμοδοτούνται κανονικά σε έδρες, όπως το πρώτο κόμμα. Με τον νόμο Παυλόπουλου αυτό αλλάζει, αλλά αυτός ο νόμος ισχύει από τις μεθεπόμενες εκλογές.
Αν στον χώρο της Αριστεράς λοιπόν οι ζυμώσεις για το σχήμα ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ είναι μία καθημερινή άσκηση, πιστεύω ότι θα πρέπει να γίνει κάτι αντίστοιχο και στην Δεξιά. Νομίζω ότι εδώ θα πρέπει να τοποθετηθούμε επάνω στην κυβερνητική προοπτική του ΛΑ.Ο.Σ. Να αναλύσουμε τα δεδομένα, να καταγράψουμε τις ιδεολογικές και πολιτικές παραμέτρους και να λάβουμε υπεύθυνα θέση. Τρία ερωτήματα ανακύπτουν:
αν θέλουμε να συμμετέχουμε σε μία κυβέρνηση συνεργασίας
με ποιες προϋποθέσεις και
με ποιο κόμμα
Θα προσπαθήσω να απαντήσω ευθέως σε αυτά τα ερωτήματα.
Πρώτον, σκοπός κάθε κόμματος είναι η διακυβέρνηση της χώρας, να επηρεάσει την νομοθετική και εκτελεστική εξουσία, να υλοποιήσει τις ιδεολογικές και πολιτικές του προτεραιότητες. Αυτό το κάνεις είτε λαμβάνοντας την κοινοβουλευτική πλειοψηφία, είτε συμμετέχοντας σε ένα κυβερνητικό σχήμα. Το πρώτο προϋποθέτει ποσοστά της τάξεως του 40-45%. Για εμάς, στην παρούσα φάση, υπάρχει μόνο η δυνατότητα συμμετοχής σε έναν ευρύτερο ιδεολογικο-πολιτικό πόλο, προκειμένου να προωθήσουμε την πολιτική μας ατζέντα σε ένα κυβερνητικό επίπεδο.
Θα υπάρξει ενδεχομένως μία ένσταση από συναγωνιστές μας, οι οποίοι θα προτάξουν την «ιδεολογική καθαρότητα», η οποία δεν μας επιτρέπει να συμπράξουμε με ένα κόμμα του πολιτικού κατεστημένου. Να πω το εξής, για εμένα η «ιδεολογική καθαρότητα» δεν προστατεύεται σε «καθεστώς εργαστηρίου», απομονωμένη στους τέσσερις τοίχους ενός εντύπου ή μίας ιστοσελίδος. Η «ιδεολογική καθαρότητα» προστατεύεται όταν υπάρχει διακριτή ιδεολογική ταυτότητα, συνειδητοποιημένα στελέχη και ξεκάθαρο πολιτικό πρόγραμμα, βάσει του οποίου θα επιδιωχθεί η κυβερνητική σύγκλιση.
Αν υπάρχουν αυτά, τότε θα οδηγήσεις την κυβέρνηση σε μία πατριωτική κατεύθυνση. Εάν όχι, τότε φυσικά θα μετατραπείς σε ουρά του συστήματος. Το τι θα γίνει εξαρτάται αποκλειστικώς από εμάς και όχι από τις διαθέσεις της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ, με ότι αυτό σημαίνει στην πράξη. Αντί λοιπόν να φοβόμαστε ότι θα γίνουμε «ουρά του συστήματος», γιατί δεν συζητάμε τους τρόπους με τους οποίους θα οδηγήσουμε το πολιτικό σύστημα σε μία εθνική πορεία; Εκεί θα φανούν οι δικές μας δυνατότητες και εκεί θα μετρηθούν οι δικές μας ευθύνες.
Το δεύτερο ερώτημα είναι το σημαντικότερο: οι προϋποθέσεις της συνεργασίας. Εδώ για εμένα υπάρχει μόνο ο δρόμος της προγραμματικής συγκλίσεως. Μία ξεκάθαρη πολιτική ατζέντα, επάνω στην υλοποίηση της οποίας θα δεσμευθεί η όποια κυβέρνηση. Για τον πατριωτικό χώρο οι προτεραιότητες είναι δεδομένες:
σθεναρή στάση στα εθνικά θέματα
ουσιαστική αντιμετώπιση του τουρκικού επεκτατισμού
δραστικά μέτρα ανασχέσεως της μεταναστεύσεως και προστασίας της εθνικής κοινωνίας
ανάδειξη της εθνικής παιδείας και του εθνικού πολιτισμού
οικονομικά μέτρα υπέρ των λαϊκών τάξεων
ισορροπημένη πολιτική με τις Βρυξέλλες
Αυτή η προγραμματική συμφωνία δεν είναι συμφωνία κάτω από το τραπέζι. Θα πρέπει να δημοσιοποιηθεί πλήρως στον ελληνικό λαό, να είναι ενυπόγραφη μεταξύ των αρχηγών των κομμάτων που την συμφωνούν και να αποτελεί την κόκκινη γραμμή για την επιβίωση της κυβερνήσεως. Δηλαδή, αν παραβιασθεί, τότε είναι ξεκάθαρο ότι η κυβέρνηση θα πέσει και θα οδηγηθούμε σε εκλογές. Δεν θα υπάρχουν ψιλά γράμματα, θα είναι γραμμένη και με σύστημα Braille για να την βλέπουν και να την διαβάζουν ακόμη και οι τυφλοί.
Κάποιοι θα αναρωτηθούν: μα θα υπογράψει, για παράδειγμα, η Νέα Δημοκρατία μία τέτοια συμφωνία με τον Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό; Απαντώ: δικό της πρόβλημα. Αν δεν οδηγηθεί προς αυτή την κατεύθυνση, ας αναλάβει την ευθύνη να εξηγήσει στον λαό τους λόγους που την εμποδίζουν να ακολουθήσει μία πατριωτική πολιτική. Ή, αν της είναι πιο εύκολο, ας συζητήσει με το ΠΑΣΟΚ για μία κυβέρνηση Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ, τύπου Γερμανίας. Και στις επόμενες εκλογές το ποσοστό του ΛΑ.Ο.Σ. θα είναι 15%.
Άλλοι θα ρωτήσουν, τι θα γίνει αν η Ν.Δ. δεν στηρίξει με συνέπεια στην πράξη την συμπεφωνημένη κυβερνητική πολιτική; Αν δεν το κάνει, θα καταγγελθεί από εμάς η κυβερνητική συνεργασία, θα εξηγηθούν επαρκώς στον Ελληνικό λαό ποιες αρχές δεν τήρησε με δική της υπαιτιότητα η Ν.Δ. και θα οδηγηθούμε σε εκλογές. Απλά και εύκολα. Εμείς θα είμαστε καθ’ όλα εντάξει με τους ψηφοφόρους μας και τον ελληνικό λαό, χωρίς σκιές.
Προφανώς, αυτές οι προτεραιότητες χρειάζονται μεγαλύτερη εξειδίκευση, αλλά και συμφωνία στο ποια πρόσωπα θα τις υλοποιήσουν. Τα πρόσωπα έχουν την σημασία τους, στον βαθμό που έχει επιτευχθεί προηγουμένως μία ειλικρινής προγραμματική συμφωνία. Δεν πιστεύω, για παράδειγμα, ότι η κ. Παπακώστα η οποία έφερε στην Βουλή πρόταση για να κατοχυρωθεί συνταγματικώς η ψήφος των μεταναστών στις εκλογές θα μπορέσει να εφαρμόσει μία αντι-μεταναστευτική πολιτική. Ούτε ο κ. Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης αποτελεί φερέγγυα λύση στην αντιμετώπιση του τουρκικού επεκτατισμού. Οι τομείς που έχουν ιδιαιτέρα βαρύτητα για εμάς θα πρέπει να στελεχωθούν από βουλευτές του ΛΑ.Ο.Σ ή από άτομα αμοιβαίας αποδοχής.
Το τρίτο ερώτημα είναι με ποιον; Νομίζω ότι αν υπάρχει μία πιθανότητα συνεργασίας είναι με την Νέα Δημοκρατία. Και αυτό όχι γιατί η Ν.Δ. έχει πατριωτικά διαπιστευτήρια, αλλά γιατί ο κόσμος που την ψηφίζει έχει ως βάση την «δεξιά» και μοιράζεται με εμάς πατριωτικές ευαισθησίες. Μπορεί η κομματική ιεραρχία της Ν.Δ. να επιμένει φιλελεύθερα και κοσμοπολιτικά, ο κόσμος της όμως έχει μία βιωματικά εθνοκεντρική στάση ζωής. Και για αυτό η Ν.Δ. αναγκάζεται συνεχώς να μεταμφιεύει την πολιτική της, προσπαθώντας να διατηρεί ένα δεξιό-πατριωτικό περίβλημα. Δεν βλέπω κάτι αντίστοιχο στον χώρο του ΠΑΣΟΚ.
Προσθέτω δε, ότι αν εφαρμοσθεί με συνέπεια και παρρησία αυτή η πολιτική, τότε το Πατριωτικό Κίνημα και ο ΛΑ.Ο.Σ. θα αποτελέσουν πηγή έλξεως όχι μόνο για τους ψηφοφόρους της Ν.Δ., αλλά και σε ευρύτερα κοινωνικά στρώματα που βρίσκονται τώρα σε άλλους πολιτικούς χώρους. Και για αυτό, αυτό το σενάριο δεν είναι επικίνδυνο για εμάς, αλλά για τις ισορροπίες του δικομματικού κατεστημένου. Η Νέα Δημοκρατία θα πρέπει να το απεύχεται, όχι εμείς. Όλα αυτά θα συμβούν, το επαναλαμβάνω, από την στιγμή που εμείς έχουμε μία ξεκάθαρη ιδεολογική και πολιτική τοποθέτηση επάνω στο κυβερνητικό πρόγραμμα.
Οι Άγγλοι λένε το γνωστό «it's easier said than done», δηλ. εύκολα το λες αλλά δύσκολα γίνεται. Συμφωνώ. Με την διαφορά ότι και εδώ δεν χρειάζεται να ανακαλύψουμε την Αμερική. Τα Πατριωτικά Κινήματα που ακολούθησαν μία συνεπή πορεία κυβερνητικής συνεργασίας με την κεντροδεξιά προσέφεραν στην πατρίδα τους και στο κοινωνικό σύνολο.
Παράδειγμα το Λαϊκό κόμμα της Δανίας και το κόμμα της Προόδου της Νορβηγίας. Παραδείγματα προς αποφυγή είναι ο Χάϊντερ στην Αυστρία και η μετάλλαξη του Φίνι στην Ιταλία, αν και ο τελευταίος χρήζει μεγαλύτερης αναλύσεως. Εκεί πάντως που τα κόμματα της ριζοσπαστικής Δεξιάς υπερασπίσθηκαν την ιδεολογία και το πολιτικό τους πρόγραμμα επιβραβεύθηκαν από τον λαό και το εκλογικό σώμα.
Οι κίνδυνοι
Υπάρχουν κίνδυνοι σε αυτή την προοπτική; Βεβαίως. Υπάρχει ο κίνδυνος να ρίξουμε νερό στο κρασί μας, να αφεθεί σε δεύτερη μοίρα η εφαρμογή του προγράμματος, να μας κτυπήσει η αρρώστια του κυβερνητισμού, να μηδίσουν βουλευτές και στελέχη μας, να γίνουμε μέρος του προβλήματος και του πολιτικού κατεστημένου, να απογυμνώσουμε τον πατριωτισμό από τα ριζοσπαστικά του γνωρίσματα, ενσωματώνοντάς τον στο σύστημα.
Ναι, όλα αυτά ισχύουν. Αλλά, δεν κατάλαβα, για να μείνουν πιστά τα στελέχη μας πρέπει να τα κρύβουμε από τα άλλα κόμματα; Τότε έχουμε λάθος στελέχη. Φοβούνται να υλοποιήσουν στην κυβέρνηση μέτρα κατά της μεταναστεύσεως; Ποιους φοβούνται και γιατί; Αν φοβούνται την Ελευθεροτυπία και τον κ. Αλαβάνο διάλεξαν λάθος πολιτικό χώρο για να αγωνισθούν. Ανακάλυψαν την «κρυφή γοητεία της μπουρζουαζίας»; Στο καλό και με την νίκη, δεν θα μας λείψουν καθόλου. Το Πατριωτικό Κίνημα θα βρει τους ανθρώπους που θα υλοποιήσουν την εθνική πολιτική.
Ο Λένιν στην Αθήνα
Αυτές τις σκέψεις τις μοιράσθηκα με κάποιους συναγωνιστές. Ήσαν αρκετά διστακτικοί. Από την μία η απέχθεια απέναντι στο πολιτικό σύστημα, από την άλλη ακούσθηκαν απόψεις ότι είναι νωρίς ακόμα, δεν είμαστε έτοιμοι για την διακυβέρνηση της Ελλάδος, δεν έχουν ωριμάσει οι συνθήκες, μας λείπουν αρκετά στελέχη, θα υπάρξει μεγάλο κόστος αν αποτύχει το εγχείρημα.
Θα τους απαντήσω με το «Κράτος και Επανάσταση» του Λένιν. «Εμείς, γράφει ο Λένιν, δεν είμαστε ουτοπιστές. Δεν ονειρευόμαστε ότι θα τα βγάλουμε πέρα μονομιάς. Αυτά τα αναρχικά ονειροπολήματα χρησιμεύουν μόνο για την αναβολή της σοσιαλιστικής επανάστασης, μέχρι τότε που θα γίνουν αλλιώτικοι οι άνθρωποι. Όχι, εμείς θέλουμε την σοσιαλιστική επανάσταση τώρα, με τους ανθρώπους που έχουμε».
Οι Έλληνες εθνικιστές δεν χρειάζονται για να επισημάνουν την υποτέλεια του πολιτικού συστήματος. Το κάνουν και άλλοι αυτό. Ο ρόλος μας είναι να βρούμε τους τρόπους για να υλοποιήσουμε μία πατριωτική πολιτική. Και να μην ξεχάσουμε ποτέ ότι είμαστε εθνικιστές επειδή το επιλέξαμε, όχι διότι δεν μας προσεφέρθη μία καρέκλα να καθίσουμε στο πολιτικό παλκοσένικο.
Ο δικός μας ρόλος
Η κατάθεση αυτών των σκέψεων στο Patria έχει ως σκοπό να προβληματίσει το στελεχιακό δυναμικό του Πατριωτικού Κινήματος. Να μας ξεβολέψει από τις εύκολες λύσεις, να θέσει στόχους και οδικούς χάρτες για μία προοπτική αλλαγής της κυβερνητικής πολιτικής. Αλλά και να επισημάνει ότι η όποια κυβερνητική συνεργασία περνάει μέσα από την προγραμματική σύγκλιση. Και αυτή είναι κάτι το πολύ συγκεκριμένο, δεν είναι ένα γενικό ευχολόγιο ή εκδήλωση καλών προθέσεων. Και πρέπει να είμαστε έτοιμοι, ανά πάσα στιγμή, να ρίξουμε την κυβέρνηση, αν αυτή αποκλίνει από τις προγραμματικές της εξαγγελίες.
Ένα χρόνο πριν είχαμε στόχο την είσοδο στην βουλή. Επιτεύχθη. Οι στόχοι τώρα ανεβαίνουν, πρέπει να παγιώσουμε την πολιτική μας παρουσία, να αυξήσουμε το ποσοστό και τους βουλευτές μας, να εκπέμψουμε ένα ευκρινέστερο ιδεολογικό σήμα, να εκπροσωπήσουμε μεγαλύτερα τμήματα του Ελληνικού λαού. Κινούμαστε προς αυτή την κατεύθυνση σε όλα τα επίπεδα. Η φοιτητική οργάνωση του ΛΑ.Ο.Σ. συμμετείχε εφέτος σε 17 σχολές έναντι 3 πριν ένα έτος. Ακόμη και οι επιθέσεις εναντίον των βιβλιοπωλείων του Άδωνι Γεωργιάδη, του Γιάννη Γιαννάκενα, του Γιάννη Σχοινά, δείχνουν την δύναμη των εθνικών ιδεών.
Όλα αυτά όμως πρέπει να συγκλίνουν σε ένα σκοπό: την άσκηση της εξουσίας. Και αυτό όχι ως αυτοσκοπό, αλλά ως προϋπόθεση υλοποιήσεως μίας πατριωτικής πολιτικής, προς όφελος του λαού και του έθνους. Όσο πιο σύντομα γίνει αυτό τόσο το καλύτερο για την Ελλάδα. Αν αφήσουμε τις συγκυρίες να μας προσπεράσουν δεν ξέρω πότε θα τις ξανασυναντήσουμε.
Διότι εγώ θέλω να προωθήσω τον εθνικισμό τώρα, με τους ανθρώπους που έχουμε και στο πολιτικό περιβάλλον στο οποίο ζούμε. Δεν θα περιμένω πότε θα «ωριμάσουν» οι συνθήκες για την «Εθνική Επανάσταση», γιατί δεν θα ωριμάσουν ποτέ περιμένοντας, ή πότε θα αποφασίσουν να επιστρέψουν οι Έψιλον στην Γη. Θα πρέπει σήμερα να υπερασπισθούμε την εθνική ανεξαρτησία. Εμείς και όχι οι «συνθήκες», σήμερα και όχι στο απώτερο μέλλον, συμπαρασύροντας μαζί μας ακόμη και τμήματα του πολιτικού συστήματος.
Πιστοί στο σύνθημα «ρήξη και ανατροπή». Διότι δεν υπάρχει μεγαλύτερη ανατροπή από το να «αναγκάσεις» την ελληνική κυβέρνηση να σκέπτεται και να δρα πατριωτικά. Αν το πετύχουμε, θα αλλάξουμε την προδιαγεγραμμένη μοίρα του Ελληνικού Έθνους.
του Χρήστου Χαρίτου μέλους της Κεντρικής Επιτροπής του ΛΑ.Ο.Σ.
Ένα χρόνο μετά τις εκλογές και την είσοδο του ΛΑ.Ο.Σ. στην Βουλή και στο πολιτικό σκηνικό της πατρίδος μας διαφαίνεται η αδυναμία συγκροτήσεως αυτοδυνάμου κυβερνήσεως στις επόμενες εκλογές, συνέπεια του εκλογικού νόμου αλλά, κυρίως, της πτώσεως των εκλογικών ποσοστών του δικομματισμού. Ήδη στην Αριστερά εξυφαίνεται μετ’ επιτάσεως το σενάριο εκλογικής συνεργασίας ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ.
Δεν είναι τυχαίο ότι σε δημοσκοπήσεις εμφανίζεται πλέον και η εκλογική δυναμική αυτής της συνεργασίας. Μην ξεχνάμε ότι με τον νόμο Σκανδαλίδη που θα διεξαχθούν οι επόμενες εκλογές οι εκλογικοί συνασπισμοί πριμοδοτούνται κανονικά σε έδρες, όπως το πρώτο κόμμα. Με τον νόμο Παυλόπουλου αυτό αλλάζει, αλλά αυτός ο νόμος ισχύει από τις μεθεπόμενες εκλογές.
Αν στον χώρο της Αριστεράς λοιπόν οι ζυμώσεις για το σχήμα ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ είναι μία καθημερινή άσκηση, πιστεύω ότι θα πρέπει να γίνει κάτι αντίστοιχο και στην Δεξιά. Νομίζω ότι εδώ θα πρέπει να τοποθετηθούμε επάνω στην κυβερνητική προοπτική του ΛΑ.Ο.Σ. Να αναλύσουμε τα δεδομένα, να καταγράψουμε τις ιδεολογικές και πολιτικές παραμέτρους και να λάβουμε υπεύθυνα θέση. Τρία ερωτήματα ανακύπτουν:
αν θέλουμε να συμμετέχουμε σε μία κυβέρνηση συνεργασίας
με ποιες προϋποθέσεις και
με ποιο κόμμα
Θα προσπαθήσω να απαντήσω ευθέως σε αυτά τα ερωτήματα.
Πρώτον, σκοπός κάθε κόμματος είναι η διακυβέρνηση της χώρας, να επηρεάσει την νομοθετική και εκτελεστική εξουσία, να υλοποιήσει τις ιδεολογικές και πολιτικές του προτεραιότητες. Αυτό το κάνεις είτε λαμβάνοντας την κοινοβουλευτική πλειοψηφία, είτε συμμετέχοντας σε ένα κυβερνητικό σχήμα. Το πρώτο προϋποθέτει ποσοστά της τάξεως του 40-45%. Για εμάς, στην παρούσα φάση, υπάρχει μόνο η δυνατότητα συμμετοχής σε έναν ευρύτερο ιδεολογικο-πολιτικό πόλο, προκειμένου να προωθήσουμε την πολιτική μας ατζέντα σε ένα κυβερνητικό επίπεδο.
Θα υπάρξει ενδεχομένως μία ένσταση από συναγωνιστές μας, οι οποίοι θα προτάξουν την «ιδεολογική καθαρότητα», η οποία δεν μας επιτρέπει να συμπράξουμε με ένα κόμμα του πολιτικού κατεστημένου. Να πω το εξής, για εμένα η «ιδεολογική καθαρότητα» δεν προστατεύεται σε «καθεστώς εργαστηρίου», απομονωμένη στους τέσσερις τοίχους ενός εντύπου ή μίας ιστοσελίδος. Η «ιδεολογική καθαρότητα» προστατεύεται όταν υπάρχει διακριτή ιδεολογική ταυτότητα, συνειδητοποιημένα στελέχη και ξεκάθαρο πολιτικό πρόγραμμα, βάσει του οποίου θα επιδιωχθεί η κυβερνητική σύγκλιση.
Αν υπάρχουν αυτά, τότε θα οδηγήσεις την κυβέρνηση σε μία πατριωτική κατεύθυνση. Εάν όχι, τότε φυσικά θα μετατραπείς σε ουρά του συστήματος. Το τι θα γίνει εξαρτάται αποκλειστικώς από εμάς και όχι από τις διαθέσεις της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ, με ότι αυτό σημαίνει στην πράξη. Αντί λοιπόν να φοβόμαστε ότι θα γίνουμε «ουρά του συστήματος», γιατί δεν συζητάμε τους τρόπους με τους οποίους θα οδηγήσουμε το πολιτικό σύστημα σε μία εθνική πορεία; Εκεί θα φανούν οι δικές μας δυνατότητες και εκεί θα μετρηθούν οι δικές μας ευθύνες.
Το δεύτερο ερώτημα είναι το σημαντικότερο: οι προϋποθέσεις της συνεργασίας. Εδώ για εμένα υπάρχει μόνο ο δρόμος της προγραμματικής συγκλίσεως. Μία ξεκάθαρη πολιτική ατζέντα, επάνω στην υλοποίηση της οποίας θα δεσμευθεί η όποια κυβέρνηση. Για τον πατριωτικό χώρο οι προτεραιότητες είναι δεδομένες:
σθεναρή στάση στα εθνικά θέματα
ουσιαστική αντιμετώπιση του τουρκικού επεκτατισμού
δραστικά μέτρα ανασχέσεως της μεταναστεύσεως και προστασίας της εθνικής κοινωνίας
ανάδειξη της εθνικής παιδείας και του εθνικού πολιτισμού
οικονομικά μέτρα υπέρ των λαϊκών τάξεων
ισορροπημένη πολιτική με τις Βρυξέλλες
Αυτή η προγραμματική συμφωνία δεν είναι συμφωνία κάτω από το τραπέζι. Θα πρέπει να δημοσιοποιηθεί πλήρως στον ελληνικό λαό, να είναι ενυπόγραφη μεταξύ των αρχηγών των κομμάτων που την συμφωνούν και να αποτελεί την κόκκινη γραμμή για την επιβίωση της κυβερνήσεως. Δηλαδή, αν παραβιασθεί, τότε είναι ξεκάθαρο ότι η κυβέρνηση θα πέσει και θα οδηγηθούμε σε εκλογές. Δεν θα υπάρχουν ψιλά γράμματα, θα είναι γραμμένη και με σύστημα Braille για να την βλέπουν και να την διαβάζουν ακόμη και οι τυφλοί.
Κάποιοι θα αναρωτηθούν: μα θα υπογράψει, για παράδειγμα, η Νέα Δημοκρατία μία τέτοια συμφωνία με τον Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό; Απαντώ: δικό της πρόβλημα. Αν δεν οδηγηθεί προς αυτή την κατεύθυνση, ας αναλάβει την ευθύνη να εξηγήσει στον λαό τους λόγους που την εμποδίζουν να ακολουθήσει μία πατριωτική πολιτική. Ή, αν της είναι πιο εύκολο, ας συζητήσει με το ΠΑΣΟΚ για μία κυβέρνηση Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ, τύπου Γερμανίας. Και στις επόμενες εκλογές το ποσοστό του ΛΑ.Ο.Σ. θα είναι 15%.
Άλλοι θα ρωτήσουν, τι θα γίνει αν η Ν.Δ. δεν στηρίξει με συνέπεια στην πράξη την συμπεφωνημένη κυβερνητική πολιτική; Αν δεν το κάνει, θα καταγγελθεί από εμάς η κυβερνητική συνεργασία, θα εξηγηθούν επαρκώς στον Ελληνικό λαό ποιες αρχές δεν τήρησε με δική της υπαιτιότητα η Ν.Δ. και θα οδηγηθούμε σε εκλογές. Απλά και εύκολα. Εμείς θα είμαστε καθ’ όλα εντάξει με τους ψηφοφόρους μας και τον ελληνικό λαό, χωρίς σκιές.
Προφανώς, αυτές οι προτεραιότητες χρειάζονται μεγαλύτερη εξειδίκευση, αλλά και συμφωνία στο ποια πρόσωπα θα τις υλοποιήσουν. Τα πρόσωπα έχουν την σημασία τους, στον βαθμό που έχει επιτευχθεί προηγουμένως μία ειλικρινής προγραμματική συμφωνία. Δεν πιστεύω, για παράδειγμα, ότι η κ. Παπακώστα η οποία έφερε στην Βουλή πρόταση για να κατοχυρωθεί συνταγματικώς η ψήφος των μεταναστών στις εκλογές θα μπορέσει να εφαρμόσει μία αντι-μεταναστευτική πολιτική. Ούτε ο κ. Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης αποτελεί φερέγγυα λύση στην αντιμετώπιση του τουρκικού επεκτατισμού. Οι τομείς που έχουν ιδιαιτέρα βαρύτητα για εμάς θα πρέπει να στελεχωθούν από βουλευτές του ΛΑ.Ο.Σ ή από άτομα αμοιβαίας αποδοχής.
Το τρίτο ερώτημα είναι με ποιον; Νομίζω ότι αν υπάρχει μία πιθανότητα συνεργασίας είναι με την Νέα Δημοκρατία. Και αυτό όχι γιατί η Ν.Δ. έχει πατριωτικά διαπιστευτήρια, αλλά γιατί ο κόσμος που την ψηφίζει έχει ως βάση την «δεξιά» και μοιράζεται με εμάς πατριωτικές ευαισθησίες. Μπορεί η κομματική ιεραρχία της Ν.Δ. να επιμένει φιλελεύθερα και κοσμοπολιτικά, ο κόσμος της όμως έχει μία βιωματικά εθνοκεντρική στάση ζωής. Και για αυτό η Ν.Δ. αναγκάζεται συνεχώς να μεταμφιεύει την πολιτική της, προσπαθώντας να διατηρεί ένα δεξιό-πατριωτικό περίβλημα. Δεν βλέπω κάτι αντίστοιχο στον χώρο του ΠΑΣΟΚ.
Προσθέτω δε, ότι αν εφαρμοσθεί με συνέπεια και παρρησία αυτή η πολιτική, τότε το Πατριωτικό Κίνημα και ο ΛΑ.Ο.Σ. θα αποτελέσουν πηγή έλξεως όχι μόνο για τους ψηφοφόρους της Ν.Δ., αλλά και σε ευρύτερα κοινωνικά στρώματα που βρίσκονται τώρα σε άλλους πολιτικούς χώρους. Και για αυτό, αυτό το σενάριο δεν είναι επικίνδυνο για εμάς, αλλά για τις ισορροπίες του δικομματικού κατεστημένου. Η Νέα Δημοκρατία θα πρέπει να το απεύχεται, όχι εμείς. Όλα αυτά θα συμβούν, το επαναλαμβάνω, από την στιγμή που εμείς έχουμε μία ξεκάθαρη ιδεολογική και πολιτική τοποθέτηση επάνω στο κυβερνητικό πρόγραμμα.
Οι Άγγλοι λένε το γνωστό «it's easier said than done», δηλ. εύκολα το λες αλλά δύσκολα γίνεται. Συμφωνώ. Με την διαφορά ότι και εδώ δεν χρειάζεται να ανακαλύψουμε την Αμερική. Τα Πατριωτικά Κινήματα που ακολούθησαν μία συνεπή πορεία κυβερνητικής συνεργασίας με την κεντροδεξιά προσέφεραν στην πατρίδα τους και στο κοινωνικό σύνολο.
Παράδειγμα το Λαϊκό κόμμα της Δανίας και το κόμμα της Προόδου της Νορβηγίας. Παραδείγματα προς αποφυγή είναι ο Χάϊντερ στην Αυστρία και η μετάλλαξη του Φίνι στην Ιταλία, αν και ο τελευταίος χρήζει μεγαλύτερης αναλύσεως. Εκεί πάντως που τα κόμματα της ριζοσπαστικής Δεξιάς υπερασπίσθηκαν την ιδεολογία και το πολιτικό τους πρόγραμμα επιβραβεύθηκαν από τον λαό και το εκλογικό σώμα.
Οι κίνδυνοι
Υπάρχουν κίνδυνοι σε αυτή την προοπτική; Βεβαίως. Υπάρχει ο κίνδυνος να ρίξουμε νερό στο κρασί μας, να αφεθεί σε δεύτερη μοίρα η εφαρμογή του προγράμματος, να μας κτυπήσει η αρρώστια του κυβερνητισμού, να μηδίσουν βουλευτές και στελέχη μας, να γίνουμε μέρος του προβλήματος και του πολιτικού κατεστημένου, να απογυμνώσουμε τον πατριωτισμό από τα ριζοσπαστικά του γνωρίσματα, ενσωματώνοντάς τον στο σύστημα.
Ναι, όλα αυτά ισχύουν. Αλλά, δεν κατάλαβα, για να μείνουν πιστά τα στελέχη μας πρέπει να τα κρύβουμε από τα άλλα κόμματα; Τότε έχουμε λάθος στελέχη. Φοβούνται να υλοποιήσουν στην κυβέρνηση μέτρα κατά της μεταναστεύσεως; Ποιους φοβούνται και γιατί; Αν φοβούνται την Ελευθεροτυπία και τον κ. Αλαβάνο διάλεξαν λάθος πολιτικό χώρο για να αγωνισθούν. Ανακάλυψαν την «κρυφή γοητεία της μπουρζουαζίας»; Στο καλό και με την νίκη, δεν θα μας λείψουν καθόλου. Το Πατριωτικό Κίνημα θα βρει τους ανθρώπους που θα υλοποιήσουν την εθνική πολιτική.
Ο Λένιν στην Αθήνα
Αυτές τις σκέψεις τις μοιράσθηκα με κάποιους συναγωνιστές. Ήσαν αρκετά διστακτικοί. Από την μία η απέχθεια απέναντι στο πολιτικό σύστημα, από την άλλη ακούσθηκαν απόψεις ότι είναι νωρίς ακόμα, δεν είμαστε έτοιμοι για την διακυβέρνηση της Ελλάδος, δεν έχουν ωριμάσει οι συνθήκες, μας λείπουν αρκετά στελέχη, θα υπάρξει μεγάλο κόστος αν αποτύχει το εγχείρημα.
Θα τους απαντήσω με το «Κράτος και Επανάσταση» του Λένιν. «Εμείς, γράφει ο Λένιν, δεν είμαστε ουτοπιστές. Δεν ονειρευόμαστε ότι θα τα βγάλουμε πέρα μονομιάς. Αυτά τα αναρχικά ονειροπολήματα χρησιμεύουν μόνο για την αναβολή της σοσιαλιστικής επανάστασης, μέχρι τότε που θα γίνουν αλλιώτικοι οι άνθρωποι. Όχι, εμείς θέλουμε την σοσιαλιστική επανάσταση τώρα, με τους ανθρώπους που έχουμε».
Οι Έλληνες εθνικιστές δεν χρειάζονται για να επισημάνουν την υποτέλεια του πολιτικού συστήματος. Το κάνουν και άλλοι αυτό. Ο ρόλος μας είναι να βρούμε τους τρόπους για να υλοποιήσουμε μία πατριωτική πολιτική. Και να μην ξεχάσουμε ποτέ ότι είμαστε εθνικιστές επειδή το επιλέξαμε, όχι διότι δεν μας προσεφέρθη μία καρέκλα να καθίσουμε στο πολιτικό παλκοσένικο.
Ο δικός μας ρόλος
Η κατάθεση αυτών των σκέψεων στο Patria έχει ως σκοπό να προβληματίσει το στελεχιακό δυναμικό του Πατριωτικού Κινήματος. Να μας ξεβολέψει από τις εύκολες λύσεις, να θέσει στόχους και οδικούς χάρτες για μία προοπτική αλλαγής της κυβερνητικής πολιτικής. Αλλά και να επισημάνει ότι η όποια κυβερνητική συνεργασία περνάει μέσα από την προγραμματική σύγκλιση. Και αυτή είναι κάτι το πολύ συγκεκριμένο, δεν είναι ένα γενικό ευχολόγιο ή εκδήλωση καλών προθέσεων. Και πρέπει να είμαστε έτοιμοι, ανά πάσα στιγμή, να ρίξουμε την κυβέρνηση, αν αυτή αποκλίνει από τις προγραμματικές της εξαγγελίες.
Ένα χρόνο πριν είχαμε στόχο την είσοδο στην βουλή. Επιτεύχθη. Οι στόχοι τώρα ανεβαίνουν, πρέπει να παγιώσουμε την πολιτική μας παρουσία, να αυξήσουμε το ποσοστό και τους βουλευτές μας, να εκπέμψουμε ένα ευκρινέστερο ιδεολογικό σήμα, να εκπροσωπήσουμε μεγαλύτερα τμήματα του Ελληνικού λαού. Κινούμαστε προς αυτή την κατεύθυνση σε όλα τα επίπεδα. Η φοιτητική οργάνωση του ΛΑ.Ο.Σ. συμμετείχε εφέτος σε 17 σχολές έναντι 3 πριν ένα έτος. Ακόμη και οι επιθέσεις εναντίον των βιβλιοπωλείων του Άδωνι Γεωργιάδη, του Γιάννη Γιαννάκενα, του Γιάννη Σχοινά, δείχνουν την δύναμη των εθνικών ιδεών.
Όλα αυτά όμως πρέπει να συγκλίνουν σε ένα σκοπό: την άσκηση της εξουσίας. Και αυτό όχι ως αυτοσκοπό, αλλά ως προϋπόθεση υλοποιήσεως μίας πατριωτικής πολιτικής, προς όφελος του λαού και του έθνους. Όσο πιο σύντομα γίνει αυτό τόσο το καλύτερο για την Ελλάδα. Αν αφήσουμε τις συγκυρίες να μας προσπεράσουν δεν ξέρω πότε θα τις ξανασυναντήσουμε.
Διότι εγώ θέλω να προωθήσω τον εθνικισμό τώρα, με τους ανθρώπους που έχουμε και στο πολιτικό περιβάλλον στο οποίο ζούμε. Δεν θα περιμένω πότε θα «ωριμάσουν» οι συνθήκες για την «Εθνική Επανάσταση», γιατί δεν θα ωριμάσουν ποτέ περιμένοντας, ή πότε θα αποφασίσουν να επιστρέψουν οι Έψιλον στην Γη. Θα πρέπει σήμερα να υπερασπισθούμε την εθνική ανεξαρτησία. Εμείς και όχι οι «συνθήκες», σήμερα και όχι στο απώτερο μέλλον, συμπαρασύροντας μαζί μας ακόμη και τμήματα του πολιτικού συστήματος.
Πιστοί στο σύνθημα «ρήξη και ανατροπή». Διότι δεν υπάρχει μεγαλύτερη ανατροπή από το να «αναγκάσεις» την ελληνική κυβέρνηση να σκέπτεται και να δρα πατριωτικά. Αν το πετύχουμε, θα αλλάξουμε την προδιαγεγραμμένη μοίρα του Ελληνικού Έθνους.
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο τεύχος 13 (Σεπτέμβριος 2008) του μηνιαίου περιοδικού Patria.
3 Οκτ 2008
" ΞΕΚΑΘΑΡΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ "
O ΛΑ.Ο.Σ. παλεύει εντός και εκτός Κοινοβουλίου για μια περήφανη εξωτερική πολιτική , για οριστική απαλλαγή από διαφθορά και διαπλοκή, για φιλολαϊκή οικονομική πολιτική.Καλεί την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας να αντιληφθεί ότι οδηγεί την χώρα σε περιπέτειες που παραδίδουν την εξουσία στο μείγμα Παπανδρέου - Αλαβάνου. Την καλούμε να αναλογιστεί τις ευθύνες της ενώπιον του Έθνους και του Ελληνικού λαού. Να αναπροσαρμόσει την πολιτική της πάνω σε άξονες που απαιτούν οι περιστάσεις, σαν και αυτούς που προτάσσει ο ΛΑ.Ο.Σ. Ο κ. Καραμανλής να αντιμετωπίσει πιο ενεργητικά το θέμα των Σκοπίων, του Αιγαίου, της Κύπρου και της Θράκης Να αναμετρηθεί με το κεφάλαιο και τα πολυεθνικά συγκροτήματα, τις Τράπεζες και τα καρτέλ. Να εξασφαλίσει τα εχέγγυα ενός κοινωνικά βιώσιμου μισθού.Να απομακρύνει όσους με οποιονδήποτε τρόπο προκάλεσαν με ενέργειές τους το κοινό λαϊκό αίσθημα. Ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός στηρίζει με ευθύνη και σοβαρότητα ΜΟΝΟ εθνικές και φιλολαϊκές επιλογές. Αρνείται να συμπράξει στην καπηλεία των αναγκών, των λαϊκών στρωμάτων και των εθνικών θεμάτων.
Χωρίς «Στοργή» η Κυβέρνηση
Χωρίς «Στοργή» η Κυβέρνηση
κλείνει τα κέντρα πρόληψης
Το κοινωνικό έργο και η σπουδαιότητα των κέντρων πρόληψης και απεξάρτησης είναι τεράστιας σημασίας και σπουδαιότητας γι’ αυτό πρέπει να ενισχυθεί με κάθε τρόπο και μέσο από την πολιτεία και την Κυβέρνηση.
Σήμερα το φαινόμενο της χρήσης και της κατάχρησης εξαρτησιογόνων ουσιών στη Ζάκυνθο, παρατηρείται σε όλα τα κοινωνικοοικονομικά στρώματα, αγγίζοντας νεαρές ηλικίες, φτάνοντας και στις τάξεις των Γυμνασίων του Νομού μας. Στην Ζάκυνθο λειτουργεί από το 1998 το ΚΠ «Στοργή», που υλοποιεί προγράμματα Πρωτογενούς πρόληψης, όπως ενημέρωση, ευαισθητοποίηση και εκπαίδευση για την οικογένεια, το σχολείο, αλλά και την ευρύτερη κοινότητα. Παρ΄ όλη την θετική προσφορά τους στον τομέα της πρόληψης και της προάσπισης της ψυχικής υγείας, τα Κέντρα Πρόληψης βρίσκονται σήμερα σε ένα ιδιαίτερα δύσκολο χρονικό σημείο και απειλείται ακόμη και η βιωσιμότητά τους.
Το μοντέλο συνεργασίας του ΟΚΑΝΑ με Δήμους και Νομαρχίες, για τη λειτουργία των κέντρων πρόληψης σε όλη την Ελλάδα και τη Ζάκυνθο, έχει αποτύχει. Σήμερα υπάρχει ένα έλλειμμα 15 εκατομμυρίων ευρώ, τα οποία η κυβέρνηση δεν πληρώνει, με αποτέλεσμα τα προγράμματα να βρίσκονται υπό κατάρρευση.
Η σύγχρονη μάστιγα των ναρκωτικών δεν μπορεί και δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται με περικοπές των δαπανών μισθοδοσίας και με αποδιάρθρωση της λειτουργικής τους διαδικασίας.
Ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός έχει προειδοποιήσει την Κυβέρνηση για το σημερινό αδιέξοδο. Προτείναμε την άμεση ψήφιση νόμου που θα ορίζει σαφές και λειτουργικό θεσμικό Πλαίσιο για τα Κέντρα Πρόληψης και θα προβλέπει πάγια και τακτική χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό, και τη μετατροπή τους σε ΝΠΔΔ, που θα υπάγονται απ’ ευθείας στο Υπουργείο Υγείας.
Μπροστά σε αυτή την κρίσιμη κατάσταση που βρίσκονται το ΚΠ «Στοργή» του Νομού μας, η Νομαρχιακή Επιτροπή του ΛΑΟΣ Ζακύνθου:
Καταγγέλλει την αδιαφορία και την απραξία του Υπουργείου Υγείας που οδηγεί στο κλείσιμο των Κέντρων Πρόληψης
Καλεί κάθε ευαισθητοποιημένο και ενεργό πολίτη να υπερασπιστεί το δικαίωμα στην πρόληψη για μια υγιή κοινωνία
Ο Πρόεδρος Ο Γραμματέας
Α. Μαρίνος Α. Κοκκάκης
κλείνει τα κέντρα πρόληψης
Το κοινωνικό έργο και η σπουδαιότητα των κέντρων πρόληψης και απεξάρτησης είναι τεράστιας σημασίας και σπουδαιότητας γι’ αυτό πρέπει να ενισχυθεί με κάθε τρόπο και μέσο από την πολιτεία και την Κυβέρνηση.
Σήμερα το φαινόμενο της χρήσης και της κατάχρησης εξαρτησιογόνων ουσιών στη Ζάκυνθο, παρατηρείται σε όλα τα κοινωνικοοικονομικά στρώματα, αγγίζοντας νεαρές ηλικίες, φτάνοντας και στις τάξεις των Γυμνασίων του Νομού μας. Στην Ζάκυνθο λειτουργεί από το 1998 το ΚΠ «Στοργή», που υλοποιεί προγράμματα Πρωτογενούς πρόληψης, όπως ενημέρωση, ευαισθητοποίηση και εκπαίδευση για την οικογένεια, το σχολείο, αλλά και την ευρύτερη κοινότητα. Παρ΄ όλη την θετική προσφορά τους στον τομέα της πρόληψης και της προάσπισης της ψυχικής υγείας, τα Κέντρα Πρόληψης βρίσκονται σήμερα σε ένα ιδιαίτερα δύσκολο χρονικό σημείο και απειλείται ακόμη και η βιωσιμότητά τους.
Το μοντέλο συνεργασίας του ΟΚΑΝΑ με Δήμους και Νομαρχίες, για τη λειτουργία των κέντρων πρόληψης σε όλη την Ελλάδα και τη Ζάκυνθο, έχει αποτύχει. Σήμερα υπάρχει ένα έλλειμμα 15 εκατομμυρίων ευρώ, τα οποία η κυβέρνηση δεν πληρώνει, με αποτέλεσμα τα προγράμματα να βρίσκονται υπό κατάρρευση.
Η σύγχρονη μάστιγα των ναρκωτικών δεν μπορεί και δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται με περικοπές των δαπανών μισθοδοσίας και με αποδιάρθρωση της λειτουργικής τους διαδικασίας.
Ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός έχει προειδοποιήσει την Κυβέρνηση για το σημερινό αδιέξοδο. Προτείναμε την άμεση ψήφιση νόμου που θα ορίζει σαφές και λειτουργικό θεσμικό Πλαίσιο για τα Κέντρα Πρόληψης και θα προβλέπει πάγια και τακτική χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό, και τη μετατροπή τους σε ΝΠΔΔ, που θα υπάγονται απ’ ευθείας στο Υπουργείο Υγείας.
Μπροστά σε αυτή την κρίσιμη κατάσταση που βρίσκονται το ΚΠ «Στοργή» του Νομού μας, η Νομαρχιακή Επιτροπή του ΛΑΟΣ Ζακύνθου:
Καταγγέλλει την αδιαφορία και την απραξία του Υπουργείου Υγείας που οδηγεί στο κλείσιμο των Κέντρων Πρόληψης
Καλεί κάθε ευαισθητοποιημένο και ενεργό πολίτη να υπερασπιστεί το δικαίωμα στην πρόληψη για μια υγιή κοινωνία
Ο Πρόεδρος Ο Γραμματέας
Α. Μαρίνος Α. Κοκκάκης
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
